تبلیغات
معلم مطهر - عبادت در اسلام

معلم مطهر

آثارش بدون استثناء خوب است (سخنان امام خمینی(ره) درباره ی ایشان)

Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/
عبادت در اسلام

عبادت و پرستش خداوند یکتا وترک پرستش هر موجود دیگر، یکی از اصول تعلیمات پیامبران الهی است. تعلیمات هیچ پیامبری از عبادت خالی نبوده است.


565656


چنانکه میدانیم در دیانت مقدسه اسلام نیز عبادت سرلوحه همه تعلیمات است.

چیزی که هست در اسلام عبادت به صورت یک سلسله تعلیمات جدا از زندگی که صرفاً به دنیای دیگر تعلق داشته باشد وجود ندارد؛ عبادات اسلامی با فلسفههای زندگی توأم است و در متن زندگی واقع است.

گذشته از اینکه برخی عبادات اسلامی به صورت مشترک و همکاری دسته جمعی صورت میگیرد، اسلام به عبادتهای فردی نیز آنچنان شکل داده است که متضمن انجام پارهای از وظایف زندگی است. مثلًا نماز که مظهر کامل اظهار عبودیت است، چنان در اسلام شکل خاص یافته است که حتی فردی که میخواهد در گوشه خلوت به تنهایی نماز بخواند خود به خود به انجام پارهای از وظایف اخلاقی و اجتماعی از

سیری در نهج‌البلاغه، ص:90

قبیل نظافت، احترام به حقوق دیگران، وقت شناسی، جهت شناسی، ضبط احساسات، اعلام صلح و سلم با بندگان شایسته خدا و غیره مقید میگردد.

از نظر اسلام هر کار خیر و مفیدی اگر با انگیزه پاک خدایی توأم باشد عبادت است. لهذا درس خواندن، کار و کسب کردن، فعالیت اجتماعی کردن اگر للّه و فی اللَّه باشد عبادت است.

در عین حال، اسلام نیز پارهای تعلیمات دارد که فقط برای انجام مراسم عبادت وضع شده است از قبیل نماز و روزه، و این خود فلسفهای خاص دارد.

درجات عبادتها

تلقی افراد از عبادت یکسان نیست، متفاوت است. از نظر برخی افراد عبادت نوعی معامله و معاوضه و مبادله کار و مزد است، کارفروشی و مزدبگیری است.

همانطور که یک کارگر، روزانه نیروی کار خود را برای یک کارفرما مصرف میکند و مزد میگیرد، عابد نیز برای خدا زحمت میکشد و خم و راست میشود و طبعاً مزدی طلب میکند که البته آن مزد در جهان دیگر به او داده خواهد شد.

و همانطور که فایده کار برای کارگر در مزدی که از کارفرما میگیرد خلاصه میشود و اگر مزدی در کار نباشد نیرویش به هدر رفته است، فایده عبادت عابد نیز از نظر این گروه همان مزد و اجری است که در جهان دیگر به او به صورت یک سلسله کالاهای مادی پرداخت میشود.

و اما اینکه هر کارفرما که مزدی میدهد به خاطر بهرهای است که از کار کارگر میبرد و کارفرمای ملک وملکوت چه بهرهای میتواند از کار بنده ضعیف ناتوان خود ببرد، و هم اینکه فرضاً اجر و مزد از جانب آن

سیری در نهج‌البلاغه، ص:91

کارفرمای بزرگ به صورت تفضل و بخشش انجام گیرد پس چرا این تفضل بدون صرف مقداری انرژی کار به او داده نمیشود، مسألهای است که برای اینچنین عابدهایی هرگز مطرح نیست.

از نظر این گونه افراد تار وپود عبادت همین اعمال بدنی و حرکات محسوس ظاهری است که به وسیله زبان و سایر اعضای بدن صورت میگیرد.

این یک نوع تلقی است از عبادت که البته عامیانه و جاهلانه است، و به تعبیر بوعلی در نمط نهم اشارات خدانشناسانه است و تنها از مردم عامی و قاصر پذیرفته است.

تلقی دیگر از عبادت تلقی عارفانه است. بر حسب این تلقی، مسأله کارگر و

کارفرما و مزد به شکلی که میان کارگر و کارفرما متداول است مطرح نیست و نمیتواند مطرح باشد. بر حسب این تلقی، عبادت نردبان قرب است، معراج انسان است، تعالی روان است، پرواز روح است به سوی کانون نامرئی هستی، پرورش استعدادهای روحی و ورزش نیروهای ملکوتی انسانی است، پیروزی روح بر بدن است، عالیترین عکس العمل سپاسگزارانه انسان است از پدیدآورنده خلقت، اظهار شیفتگی و عشق انسان است به کامل مطلق و جمیل علی الاطلاق، و بالأخره سلوک و سیر الی اللَّه است.

بر حسب این تلقی، عبادت پیکری دارد و روحی، ظاهری دارد و معنیای. آنچه به وسیله زبان و سایر اعضای بدن انجام میشود پیکره و قالب و ظاهر عبادت است، روح و معنی عبادت چیز دیگر است. روح عبادت وابستگی کامل دارد به مفهومی که عابد از عبادت دارد و به نوع تلقی او از عبادت و به انگیزهای که او را به عبادت برانگیخته است و به بهره و حظی که از عبادت عملًا میبرد و اینکه عبادت تا چه اندازه سلوک الی اللَّه و گام برداشتن در بساط قرب باشد.

سیری در نهج‌البلاغه، ص:92



[ پنجشنبه 18 اردیبهشت 1393 ] [ 05:50 ق.ظ ] [ احمد یوسفی ]

[ نظرات() ]


مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه